Amatorski teatr w dawnym Knurowie

Historia pasjonatów teatru

Dziś amatorski teatr nie cieszy się jakąś szalenie dużą popularnością, natomiast niegdyś było zupełnie inaczej. Ktoś, kto choć trochę interesuje się przedwojenną historią Polski na pewno wie, że tworzenie amatorskich teatrów było wówczas dość powszechne. Powstawały one w większych miastach, gdzie nie brakowało studentów z pasją do gry aktorskiej. Nie inaczej było też w Knurowie. Ba, żeby tylko w Knurowie. Teatr amatorski pojawiał się także w okolicznych miejscowościach.

Co kiedyś grali w Knurowie?

Wanda Ragis oraz Łucja Łobarzewska założyły w Knurowie teatr nauczycielski. Ta amatorska formacja nieraz gościła na deskach w hotelu robotniczym czy w Domu Związkowym. Aktorzy-amatorzy grali nie tylko sztuki krajowe ale też zagraniczne. Przykładem niech będzie tutaj „Poskromienie złośnicy” autorstwa Wiliama Szekspira. A co z polskimi sztukami? Powodzeniem cieszyły się scenariusze Aleksandra Fredry, zwłaszcza „Zemsta” oraz „Śluby panieńskie”.

Dzieci również były zaangażowane w tworzenie teatru. Wzorem teatru nauczycielskiego oraz pod okiem pedagogów tworzyły przedstawienia praktycznie od zera. W tworzeniu scenografii oraz szyciu kostiumów pomagali rodzice. Efektem tych prac było np. wystawienie interpretacji bajki „O sierotce Marysi” autorstwa Marii Konopnickiej. Premiera miała miejsce w 1929 roku. Wiemy także, że dzieci prezentowały na deskach teatralnych własną wersję „Chaty za wsią”. Powieść tę napisał Józef Ignacy Kraszewski.

Jak amatorski teatr dorosłych i dzieci, to nie mogło także zabraknąć młodzieży. Tutaj dużą rolę w przygotowaniach nastolatków do gry aktorskiej odegrali lokalni księża: Henryk Hojka, Alojzy Koziełek oraz Paweł Lubina. Młodzież wystawiała chociażby takie sztuki jak „Quo Vadis” czy „O Herodzie”. Ale to nie jedyna tematyka. Prawdziwym rarytasem musiał byś spektakl według powieści „Chata Wuja Toma”.

Szczyt działalności amatorskich teatrów w Knurowie przypadał na lata 1929-1931.